Η βιώσιμη ανάπτυξη αποτελεί μια απ’ τις βασικές προτεραιότητες της παγκόσμιας βιομηχανίας για τις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν, και μάλιστα με συγκεκριμένους στόχους που θα πρέπει να υλοποιηθούν. Σύμμαχος σε αυτή την προσπάθεια είναι η ενέργεια που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές (ΑΠΕ). Και από τις κατ’ εξοχήν ανησυχίες της παγκόσμιας βιομηχανικής κοινότητας είναι η αποθήκευση αυτής της ενέργειας, η οποία ουσιαστικά κατασπαταλάται όταν δεν χρησιμοποιείται από το δίκτυο.

Σε ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο, οι επιστήμονες εργάζονται εντατικά έχοντας σαν στόχο να βρουν ένα τρόπο για να αποθηκεύουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ΑΠΕ, προσπαθώντας να βρουν τρόπους που να είναι επίσης φιλικοί προς το περιβάλλον και να συμβάλλουν στη δημιουργία της κυκλικής οικονομίας. Οι τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο της έρευνας μας δείχνουν ότι τη λύση θα μπορούσε να έρθει από τα μέταλλα και συγκεκριμένα από το αλουμίνιο.

Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές του ελβετικού Ινστιτούτου για την Ηλιακή Ενέργεια SPF -με την υποστήριξη και της Ε.Ε.- εργάζονται πάνω στη χρήση του αλουμινίου ως μέσου για την αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας, με το εν λόγω concept να μπορεί να προσφέρει θεωρητικά λύσεις με την εφαρμογή του σε βιομηχανική κλίμακα.

Μεγάλα πλεονεκτήματα του αλουμινίου είναι το χαμηλό κόστος, ο ελάχιστος δυνατός αντίκτυπος στο περιβάλλον και η δυνατότητα αποθήκευσης ενέργειας για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα, σημαντικά μεγαλύτερα από εκείνα που προσφέρουν ακόμη και οι προηγμένες μπαταρίες ιόντων λιθίου σήμερα.

Στην προκειμένη περίπτωση το αλουμίνιο χρησιμοποιείται ως φορέας ενέργειας με την ηλεκτρική ενέργεια από τις ΑΠΕ να αποθηκεύεται σε αυτό με χημικό τρόπο χωρίς να παράγονται παράλληλα αέρια του θερμοκηπίου. Την ίδια στιγμή οι Ελβετοί, σε συνθήκες εργαστηρίου, μπόρεσαν επιτυχημένα να ανακτήσουν από το αλουμίνιο την ηλεκτρική ενέργεια με υψηλό βαθμό απόδοσης.

Σύμφωνα και με τις σχετικές αναφορές το μεγάλο πλεονέκτημα με τη χρήση αλουμινίου ως μέσο αποθήκευσης είναι οι τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας που μπορούν να αποθηκευτούν, μέσω της διαδικασίας οξειδοαναγωγής, σε σχετικά μικρό όγκο και βάρος με την μετατροπή του σε οξείδιο του αργιλίου.

Η έρευνα των Ελβετών εστιάζει στην ανάκτηση της ηλεκτρικής ενέργειας από το αλουμίνιο, τη δυνατότητα απελευθέρωσης της ενέργειας σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες αλλά και τη δυνατότητα μετατροπής του οξειδίου του αλουμινίου ξανά σε αλουμίνιο χωρίς την παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου.

Αναφορικά με την αποθήκευση ενέργειας το αλουμίνιο παρουσιάζεται ως ένα πολλά υποσχόμενο μέσο. Σε ένα κυβικό μέτρο αλουμινίου μπορούν να αποθηκευτούν περίπου 23,5 kWh, οι οποίες και θεωρούνται αρκετές για να τροφοδοτούν ένα σπίτι για δύο περίπου χρόνια.

Παράλληλα και αναφορικά με το βάρος, σε ένα κιλό αλουμινίου μπορούν να αποθηκευτούν 8,7 kWh ένα νούμερο πολλαπλάσιο σε σχέση με την ηλεκτρική ενέργεια που μπορούν να αποθηκεύσουν οι μπαταρίες ιόντων λιθίου που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Οι έρευνες των Ελβετών αναμένεται να φέρουν τα πρώτα χειροπιαστά αποτελέσματα σε πέντε περίπου χρόνια, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες έρευνες πραγματοποιούνται και για τον σίδηρο. Προς το παρόν φυσικά δεν γίνεται λόγος για μεταφορά της συγκεκριμένης τεχνολογίας στις μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων.